6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ Η ΠΡΩΤΗ ΜΑΧΗ ΤΩΝ ΟΧΥΡΩΝ – «ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ 211 ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ: ΑΝΘΥΠΙΑΤΡΟΣ ΡΟΔΟΚΑΝΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ».
  • μέγεθος γραμματοσειράς +

05 Απριλίου 2015
(0 ψήφοι)
K2_ITEM_AUTHOR 

pic01Όπως είναι γνωστό – και για όσους δεν είναι, καλόν είναι να το μάθουν - η Ναζιστική Γερμανία εισέβαλε στην Ελλάδα στις 6 Απριλίου 1941 από τα Ελληνο – Γιουγκοσλαβικά και Ελληνο Βουλγαρικά σύνορα. Η αρχική γερμανική επίθεση κατά της “γραμμής Μεταξά” πραγματοποιήθηκε από μία μονάδα Γερμανικού πεζικού

ενισχυμένη από δύο ορεινές μεραρχίες του 18ου Ορεινού Σώματος (XVIII Mountain Corps), αντιμετώπισαν όμως ισχυρή αντίσταση και σημείωσαν μικρή επιτυχία. Μία γερμανική αναφορά στο τέλος της πρώτης μέρας των επιχειρήσεων περιγράφει πως η γερμανική 5η Ορεινή Μεραρχία «απωθήθηκε στο πέρασμα Ρούπελ παρά την ισχυρότατη αεροπορική υποστήριξη, έχοντας σημαντικές απώλειες». Από τα 24 οχυρά που αποτελούσαν τη Γραμμή Μεταξά μόνο δύο έπεσαν, και αυτά μόνον αφού καταστράφηκαν ολοσχερώς. Τα περισσότερα οχυρά, συμπεριλαμβανομένων των Ρούπελ, Εχίνος, Καρατάς, Λίσσε και Ιστίμπεη αντιστάθηκαν για τρεις ημέρες.

Με την ευκαιρία αυτής της επετείου δημοσιεύουμε το άρθρο της «κυράς του Ρούπελ» όπως μου αρέσει έμενα να την αποκαλώ, της κας. Χαρίκλειας Χρυσοχοΐδου Μαριβίδου, η οποία προσέφερε και συνεχίζει να προσφέρει στην μνήμη και στην «αθανασία» μέσα από αυτήν , των ανθρώπων που έπεσαν εκείνες τις σκοτεινές μέρες για την πατρίδα μας. Των απλών ανθρώπων, των στρατιωτών, των γιατρών, όλων αυτών που δεν κρύφτηκαν πίσω από γραφεία και θέσεις.

 

ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΟΥ 211 ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ:

ΑΝΘΥΠΙΑΤΡΟΣ ΡΟΔΟΚΑΝΑΚΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

xoristitlo

Άρθρο της κας. Χαρίκλειας Χρυσοχοΐδου Μαριβίδου: «Από μικρό παιδί βίωσα τις άθλιες συνθήκες διαμονής των στρατιωτικών και άλλων ιατρών και νοσοκόμων των παιδιών μας αλλά και των στρατιωτών που κατοικούσαν δίπλα μας. Γι’ αυτό θα παραμείνουν ανεξίτηλα στη μνήμη μου και θα νιώθω όσο ζω απέραντη ευγνωμοσύνη και αγάπη για την προσφορά τους και τους αγώνες τους»!

Οι γιατροί των ταγμάτων προκάλυψης έπρεπε να περιθάλπουν δωρεάν και τον ακριτικό πληθυσμό (Αχλαδοχώρι, Σχιστόλιθος, Καπνόφυτο, Καρυδοχώρι, και Φαιά Πέτρα). Δεν είναι λίγες οι φορές που πηγαίνανε σε διπλανά χωριά για τους απλούς πολίτες. Σε μια περιοχή πολύ επικίνδυνη το 211 βολόδερνε με τις γκαζόλαμπες στα κοντινά χωριά με κίνδυνο ο γιατρός να σκοτωθεί όχι μόνο από τους Βούλγαρους αλλά και από τους δικούς μας.

Κοντά στο Σχιστόλιθο πάνω σε λοφοπέδιο στήθηκαν οι σκηνές του λόχου διοικήσεως . Στο μεγαλύτερο αντίσκηνο εγκαταστάθηκε με δύο καρέκλες, φορειαμό, κρεβάτι και τραπέζι ο αντισυνταγματάρχης διοικητής του τάγματος 211.
Ψηλός, κοκαλιάρης, αγέλαστος, τυπικός, αυστηρός, πεισματάρης, εμπειροπόλεμος, με θραύσματα χειροβομβίδας στα πνευμόνια του, πολλαπλά κατάγματα λεκάνης από νάρκη και πλάκα τα παράσημα μαζεμένα στην Αλβανία, Κρήτη, Αφρική, Ρίμινι και τον εμφύλιο.
Ήταν σαραντάρης και πολεμούσε διαρκώς τα τελευταία δέκα χρόνια σε πέντε χώρες της Μεσογείου.
Δεν ήταν της Ευελπίδων αλλά ούτε έμοιαζε καραβανάς.

Πριν πιάσει ο λόχος θέσεις στα στηρίγματα της μεθορίου από το Στρυμόνα ως το βουνό Αλή Μπουτούς (Αχλαδίτης) τους μάζεψε στο Σχιστόλιθο και είπε τα εξής ολίγα: «Εδώ θα εφαρμόσετε όσα μάθατε στα κέντρα εκπαιδεύσεως προς δυο σκοπούς. Πρώτον να διασφαλίσετε τα σύνορα επαγρυπνώντας με περιπολίες διότι μπαινοβγαίνουν ακόμα Βούλγαροι και διάφοροι άλλοι δια κατασκοπείας και δολιοφθοράν. Γνωρίζουν καλύτερα από μας τα μητρώα των ναρκοπεδίων , διότι τα περισσότερα έχουν σπαρθεί από αυτούς και συνεργάτες τους. Θα διανοίξουμε ασφαλείς διαδρόμους με τους ναρκαλιευτάς μας, ώστε όλα τα στηρίγματα να επικοινωνούν μεταξύ τους αλλά και με τη διοίκηση. Απαιτώ απόλυτη πειθαρχία. Θα τιμωρείται σκληρά όποιος δεν εκτελεί κατά γράμμα διαταγή ανωτέρου. Σας εύχομαι δύναμη και καλή τύχη. Ζήτω το έθνος! Ζήτω το 211»

Παρόλο ότι τα πράγματα ήταν δύσκολα το παρήγορο γι’ αυτόν, ήταν ο καινούργιος νοσοκόμος Πέτρος Νικολαΐδης από την δυτική Θεσσαλονίκη (Σταυρούπολη). Ήξερε γράμματα μόνο του δημοτικού αλλά είχε πλούσιο προφορικό λόγο και τη δουλειά του την έκανε σωστά. Γιατρός και νοσοκόμος σε εγρήγορση. Όταν έσκασε μια ξύλινη αυτοσχέδια από τον εμφύλιο στο μονοπάτι προς την ομάδα καταστροφής αρμάτων, περνούσε πρώτη φορά μέσα από αυτό ο νεοφερμένος στρατιώτης Παπαρούνης. Το διέλυσε και το παιδί μεταφέρθηκε στο σύνταγμα από τον γιατρό. Ήταν όμως τελειωμένος. Ο Παπαρούνης ήταν ο πρώτος νεκρός του 211 και θάφτηκε με τιμές ήρωα γιατί χάθηκε πιο άδικα. Εν καιρώ ειρήνης χάσαμε από νάρκες αρκετά παλικάρια. Ειρωνεία της τύχης τα αγρίμια δε σκοτωνόντουσαν. Τις ενεργοποιούσαν όμως οι υπέρβαροι αγριόχοιροι χωρίς να σκοτώνονται.
Ο διοικητής Απόστολος Τσιβγούλης παραχώρησε στο γιατρό και το νοσοκόμο το ανώγειο ενός σπιτιού, της Ειρήνης Αμανατίδου, για ιατρείο ενώ το αναρρωτήριο παρέμεινε στον μετασκευασμένο αχυρώνα. Μόλις τακτοποιήθηκε το τηλέφωνο κουδούνισε τρεις φορές. Άσχημα μαντάτα, στη θέση «βλαχοποιμένες», σε αδήλωτο ναρκοπέδιο τρεις βαριά, δύο γεροί και δυο σώα μουλάρια. Ο διοικητής με τον υπασπιστή του θα περνούσαν να τους πάρουν. Ο χειμώνας βαρύς, ο γιατρός θυμήθηκε τις προάλλες ανηφορίζοντας για τη λέσχη δεν άντεξε και γύρισε πίσω στο ιατρείο. Εκεί βγάζοντας το δίκωχο ένιωσε παράξενο πόνο στον κρόταφο. Γρήγορα κατάλαβε ότι ξεριζώθηκαν πολλές τρίχες της κεφαλής του κολλημένες σ’ αυτό με ψιλές φέτες πάγου. Όταν το τριών τετάρτων τον πήρε με τον τραυματιοφορέα το υλικό και τα φορεία είχε ήδη νυχτώσει. Ο διοικητής με τον υπασπιστή με τζιπ. Έβρεχε με το τουλούμι, σκοτάδι σε μια στροφή μπήκαν οι δεξιοί τροχοί σε χαντάκι γεμάτο λάσπη. Αναγκάστηκαν με τον ασύρματο να ζητήσουν να τους σταλεί νοσοκομειακό από το Σιδηρόκαστρο. Φορτώσανε στο τζιπ όσα υλικά σήκωνε και τα υπόλοιπα στην πλάτη, πεζοπορώντας μες την παγωνιά , μουσκίδι ως το κόκκαλο. Κόντευε 10 το βράδυ όταν εμφανίστηκε άλλο τριών τετάρτων και ο διοικητής το δέσμευσε. Έτσι φτάσανε στο ζητούμενο σημείο. Ξάφνου ακούνε οιμωγές και επικλήσεις βοήθειας. Έστρεψαν του προβολείς και αντίκρισαν, τρείς ανάσκελα στο χώμα τυλιγμένοι με μουσαμάδες από τα γόνατα ως τα ρουθούνια και δύο ημιονηγοί όρθιοι να κρατούν τα μουλάρια ακίνητα με το χαλινάρι. Αυτοί μοιάζανε σαν πλυμένοι γυαλιστεροί κούροι έτσι όπως μαρμαρώσανε μη δευτερώσει το μεγάλο κακό. Τρέμοντας απ’ τον φόβο ο ένας τους φώναξε «δόξα το Θεό μας βρήκατε! Είστε δικοί μας έτσι; Ήταν τρεις νάρκες παγιδευμένες και σκάσανε απανωτά. Σας περιμένουμε 7 ώρες» Ο γιατρός είπε η μεταφορά των φορείων να γίνει δύο φορές με κίνδυνο της ζωής τους, πάνε έλα, διακόσια βήματα. Τους φόρτωσαν στα μουλάρια στη συνέχεια στα αμάξια και 2-3 ώρες μετά φτάσανε στο αναρρωτήριο Σχιστολίθου.

Ήμουν μικρούλα το 1952 όμως ξημέρωσα άγρυπνη από την αγωνία. Το αναρρωτήριο ήταν σχεδόν 10 μέτρα από την αυλή μας. Ο νοσοκόμος του έβαλε ζεστά ρούχα, ο γιατρός τους έκανε αντιτετανικό, μορφίνη και πενικιλίνη, τοποθέτησε τα κεφάλια τους χαμηλά και τα πόδια τους ψηλότερα. Συνήλθαν κάπως και χαμογέλασαν προς το γιατρό. Κουράγιο παιδιά θα τα βολέψουμε! Εγώ κοίταγα μαρμαρωμένη από το φόβο, από την είσοδο του αναρρωτηρίου. Έφτασε το ασθενοφόρο, τους μετέφεραν σε αυτό αλλά ξεψύχησαν ένας ένας μέχρι να φτάσουν στις Σέρρες. Γιατρός και νοσοκόμος επέστρεψαν στην έδρα τους. Το επεισόδιο πέρασε στο πετσί τους και καταχωρήθηκε στο άδυτο των απορρήτων της ψυχής.

Δεύτερη διακομιδή, Χριστούγεννα, πνευμονία οπλίτου από την κορυφή Τσαλ- Νταγά (οχυρά Ρούπελ) μέχρι της Σέρρες. Στη διαδρομή κρουσταλιασμένοι ξερόθαμνοι, στα δεξιά μαύρα τα βάθη των φαραγγιών. Ξαφνικά γλίστρησε το αυτοκίνητο, η ουρά της καρότσας έχασκε μετέωρη στο κενό. « Ήρθε το τέλος μας αναλογιστήκαμε.» Τους έσωσε κάποιο γερό πουρνάρι που σταμάτησε τη θανάσιμη τσουλήθρα. Έφτασαν στο νοσοκομείο των Σερρών τα ξημερώματα. Το Θαύμα της γέννησης έγινε.

Αυτές είναι κάποιες από τις εμπειρίες που αποκόμισε ο Ανθυπίατρος κος. Ροδοκανάκης Κωνσταντίνος υπηρετώντας 42 μήνες στα 21 στηρίγματα των οχυρών Ρούπελ με έδρα το 211 Υγειονομικό τάγμα Σχιστολίθου.

Το άρθρο αυτό έχει σαν σκοπό να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας και την αγάπη μας στο τότε Ανθυπίατρο κ. Ροδοκανάκη Κωνσταντίνο, στους αξιωματικούς και οπλίτες του 211 Υγειονομικού Τάγματος, τον ηρωικό Ελληνικό Στρατό μας, που χάρη σ’ αυτούς επιβιώσαμε. Μαζί με αυτούς και οι μαθητές του πρώην 11ου Μονοθεσίου Δημοτικού Σχολείου και νυν Μουσείο Σχιστολίθου.

pic02

K2_LEAVE_YOUR_COMMENT

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Top