ΓΙΑ ..ΓΕΛΙΑ…. ( 16 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2018 )
  • μέγεθος γραμματοσειράς +

16 Φεβρουαρίου 2018
(1 Ψήφος)

Ένα Αλβανάκι, ο Αλία, ήρθε στην Ελλάδα με τους γονείς του και το έστειλαν σχολείο.

Την πρώτη μέρα ρωτάει η δασκάλα τα παιδάκια:

-Εσένα πώς σε λένε;

-Ελενίτσα.

-Και εσένα;

-Κωστάκη.

Ήρθε και η σειρά του μικρού Αλία:

-Εσένα πώς σε λένε;

-Με λένε Αλία και είμαι από την Αλβανία.

-Από εδώ και πέρα θα λέμε πως είσαι ο Γιαννάκης και είσαι από την Ελλάδα.

Χάρηκε πολύ ο μικρός, αφού τα υπόλοιπα παιδιά δε θα τον κορόιδευαν και θα έπαιζαν μαζί του.

Όταν γύρισε σπίτι του λέει η μητέρα του:

-Αλία, πλύνε τα χέρια σου και έλα να φάμε.

-Δε με λένε Αλία. Με λένε Γιαννάκη και είμαι Ελληνόπουλο.

-Τι είπες; Αντί να είσαι περήφανος που είσαι από την Αλβανία λες πως είσαι Ελληνόπουλο;

Και του δίνει ένα χέρι ξύλο.

Το βράδυ γυρίζει ο πατέρας του.

-Τι έχεις Αλία; Γιατί κλαις;

-Ουφ πια! Δε με λένε Αλία. Με λένε Γιαννάκη και είμαι Ελληνόπουλο.

-Τι είπες; Δεν ντρέπεσαι να λες ότι είσαι Ελληνόπουλο;

Και τον δέρνει και αυτός.

Την επόμενη μέρα πάει στο σχολείο και τον βλέπει η δασκάλα μελανιασμένο.

-Τι έπαθες Γιαννάκη;

 

-Πού να σας τα λέω κυρία. Χτες το βράδυ με έδειραν δυο Αλβανοί!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ένας Εβραίος σωριάσθηκε ξαφνικά στο δρόμο και τρέχουν κάποιοι να τον βοηθήσουν.

-Πέθανε, λέει ο ένας.

-Πώς το ξέρεις, γιατρός είσαι;

-Μπα, έβαλα το χέρι μου στην τσέπη του και δεν κουνήθηκε καθόλου!...

 

 

 

K2_LEAVE_YOUR_COMMENT

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Top