ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ (ΚΥΡΙΑΚΗ 6 ΜΑΙΟΥ 2018)
  • μέγεθος γραμματοσειράς +

06 Μαΐου 2018
(0 ψήφοι)
K2_ITEM_AUTHOR 

Καλημέρα σε όλο τον κόσμο του volvinews. Σήμερα η  φίλη και συνεργάτιδα μας Ρούλα Παναγιωτίδου έχει γενέθλια οπότε δικαιούται να τα περάσει όμορφα και ξέγνοιαστα όσο περνάει από το δικό μας χέρι δηλαδή. Όπως λοιπόν καταλάβατε εγώ θα είμαι κοντά σας στο τραγούδι της ημέρας.

Πριν αρχίσω, να πω τις ευχές μου στην φίλη πρώτα και μετά όλα τα άλλα Ρούλα, υγεία πάνω από όλα, δύναμη και κουράγιο σου εύχομαι,  από δω και πέρα  να έρθουν τα καλύτερα στη ζωή σου και η αγάπη να φωτίζει τον δρόμο σου.

Προ ημερών φίλοι μου αγαπημένοι το Μαράκι μας άρχισε ένα αφιέρωμα στη δεκαετία του ’80. Στον «δρόμο» λοιπόν που χάραξε το Μαράκι μας συνεχίζω κι εγώ σήμερα. Η αλήθεια είναι πως η δεκαετία του ’80 ήταν ένα είδος μετάβασης στα 90s αλλά μας χάρισε κάποια πολύ δυνατά κομμάτια τα οποία έγραψαν ιστορία και σημάδεψαν  τις καλλιτεχνικές πορείες των δημιουργών και των ερμηνευτών τους. Τα ακούμε ακόμα και σήμερα και δεν μπορούμε να καταλάβουμε πως έχουν περάσει τόσα χρόνια από την πρώτη τους εμφάνιση
Τα σουξέ που μας ανέβασαν στα τραπέζια, μας έκαναν να ρίξουμε δάκρυ, να χορέψουμε, να γελάσουμε, να θυμηθούμε παλιούς έρωτες, να γνωρίσουμε νέους, να τους τα αφιερώσουμε και να μας τα αφιερώσουν.

Δεν θα αναφερθώ στη ξένη μουσική παρόλο που και εκεί η δεκαετία αυτή μπορεί να αναφέρεται σαν «χρυσή» δεκαετία με ονόματα όπως ο Michael Jackson, οι  Police, οι  Foreigner οι Queen η Barbra Streisand, o Prince, o Lionel Ritchie και πολλοί πολλοί άλλοι. Θα πάμε στα δικά μας λοιπόν …

Ποιος δεν έχει ακούσει τον παπαγάλο με τον Λευτέρη Πανταζή.. (το πε το πε ο παπαγάλος ότι σ' αγκαλιάζει άλλος … ), ποιος δε μεράκλωσε με τον Αντύπα και «το πωλείται και το σπίτι μου» (…Πωλείται και το δίνω όσο κι όσο, Φθάνει θεέ μου από ’κείνη να γλιτώσω…), ποιος δεν έπεσε στα πατώματα το 1987 με την Άντζελα Δημητρίου και το «Ποια θυσία»  ( …ποια θυσία έχει κάνει αυτή για σένα… ).

Το 1986  το αστέρι της μεγάλης Ρίτας Σακελαρίου μεσουρανούσε με το «είναι γάτα είναι γάτα ..ο ψηλός με την γραβάτα ..», και όχι μόνο λαϊκά ακούσματα, να θυμηθούμε την Πωλίνα που μας προέτρεπε να «πάμε για τρέλες στις Σεϋχέλλες», την Αλέξια με το «τα κορίτσια ξενυχτάμε με ένα μυστικό» , την υπέροχη Άννα Βίσση με το διαχρονικό «Δώδεκα», τον Γιάννη Γιοκαρίνη  το ’84 αυτό , να φωνάζει στην «Ευλαμπία» ,(… αχ Ευλαμπία η ασθένεια σου έγινε χρονία, αχ Ευλαμπία εγώ θα ψάξω να σου βρω γιατρό…  ).

Τι να πούμε για την Χαρούλα Αλεξίου και το πολύ ωραίο «Εξαρτάται μου λες εξαρτάται..» , τον «Ανεπανάληπτο» ( 1986) με τον Τόλη Βοσκόπουλο (…   ανεπανάληπτος θα είμαι εγώ για σένα., ανεπανάληπτος θα λες κι εσύ για μένα, ανεπανάληπτος, σ’ το λέω και θυμήσου: ανεπανάληπτος θα μείνω στη ζωή σου….) τους αδερφούς Κατσιμίχα με το «Ρίτα Ριτακι και τόσα άλλα που θα μου πάρει  δέκα μέρες να γράφω ..

Εγώ σήμερα επέλεξα να ανεβάσω για σας ένα τραγούδι διαχρονικό, από μια από τις πιο μεγάλες φωνές του λαϊκού πενταγράμμου.  Ένα θρύλο που άφησε τεράστια ιστορία και ένα βαρύ πολύ βαρύ όνομα πίσω του.  Έναν «μάγκα» με ότι αυτό συνεπάγεται.

Ο αξέχαστος Στράτος Διονυσίου, τραγουδά Βασίλη Παπαδόπουλο και Τάκη Μουσαφίρη  στον «Ταξιτζή» και ξεσηκώνει την νύχτα, τα ραδιόφωνα , τις πίστες …  

Για σας λοιπόν με την αγάπη μου …

K2_LEAVE_YOUR_COMMENT

Σιγουρευτείτε πως έχετε εισάγει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με το σύμβολο (*). Ο κώδικας HTML δεν επιτρέπεται.

Top